|
دوشنبه، بهمن ۱۷، ۱۳۸۴
چتونه بابا؟ مگه دلداری آقای آصفی رو نشنیدین، شورای امنیت که آخر دنیا نیست. چیزی نمی شه، فوقش چندتا تحریم می کنن، فوق فوقش جنگ راه بیافته، فوق فوق فوقش ما بمب اتمی درست می کنیم اول از همه هم محض امتحان، تهرانو منفجر می کنیم. آخرش چند نفر آدم می میرن دیگه. اووه از صدر اسلام اینهمه شهید از اون ور و کافر به درک واصل شده از اون ور داشتیم، این چندرغاز هم روش. مثل این که حالیتون نیست، جمهوری اسلامی احساس می کنه بهانه واسه ثبت شدن تو تاریخ کم داره. واسه همین هم هی بهانه می سازه تاریخش پربارتر بشه. ندیدین به هر بهانه و طرفند زور می زنه آثار باستانی قبل از خودشو نابود کنه، بعد به اندازه یه تخت جمشید ساختن، پول و زمان صرف می کنه (بلکه هم بیشتر) واسه ساختن دو تا گلدسته مصلی، هنوزم تو هپروت. آثار باستانی ساختنشونم باید به بقیه کارهاشون بیاد. (چه ربطی داشت حالا؟)
وای که من چقدر عباس معروفی رو دوست دارم. پیشنهاد می کنم این نوشته شو از دست ندین.
posted @
۶:۴۲ بعدازظهر
|