|
پنجشنبه، اسفند ۱۱، ۱۳۸۴
عرعر
هه هه هه... شما تقويم زناشويی رو ديدين؟ اينجا رو ديدم درباب اين تقويم نوشته که ظاهرا همه اش به همون يه کاری برمی گرده که از ديد علما تنها کاريه که دو نفر آدم (از يه جنس يا دو جنس مخالف فرق نمی کنه) با هم می تونن انجام بدن. اگه براتون فيلتر شده، شرمنده ام چون روم نمی شه همه اشو اينجا نقل کنم. يه چند تا چشمه اشو می يام که البته مجبورم سانسور کنم، بقيه شو برين از همون انتشاراتی قم بخرين واسه منم يه نسخه بفرستين! - در مورد ملاك انتخاب همسر روايتي نقل شده مبني بر اينکه: "زن باكره اي را بخواهيد كه فرزندان بسيار بياورد و سرينيش بزرگ باشد." - "براي اينكه فرزند چشم چپ نشود به هنگام بعداز ظهر (...) نكنيد." - "پياز بخوريد كه سه خاصيت در آن هست بوي دهان را پاك مي كند(؟!)، لثه را محكم مي نمايد و بر نطفه و قدرت (...) مي افزايد." - "به زنهاي حامله كندر بخورانيد زيرا آنكه در شكمش هست اگر پسر باشد دانا، شجاع و قلب او پاك باشد و اگر دختر باشد صورت و سيرتش خوب مي شود و اطراف رانش بزرگ و نزد همسرش محبوب و سعادتمند مي باشد". راست و دروغش گردن روز آنلاين آقا شاهين برام لينک خبری رو فرستاده بود درباب بخشنامه جديد فدراسيون کوهنوردی که استفاده از پناهگاهها با معرفی نامه و ارائه شناسنامه واسه همسران کوهنوردها ممکنه - لينکشو گم کردم - هم خنده ام گرفت و هم گريه ام گرفت طبق معمول از اين تحقيرها، از اين که انگار ما ملت ايران يه مشت الاغ پرورشی هستيم و اين حضرات صاحبهای ما و تموم هم و غمشون اينه که بی ضابطه و بی حساب کتاب جفتگيری نکنيم. بعد که ياد احکام رساله افتادم که درواقع مکمل کتابهايی از سنخ همين تقويم زيباست، ديدم خب بايد بهشون حق داد چون هر نويسنده ای در وهله اول واسه خودش می نويسه. آدمی که مجبوره پای خدا و بهشت و جهنمو بياره وسط چون بالای پالون شتر هم نمی تونه کنار زنش آروم بشينه، خب لابد تا بالای کوه قاف هم بره به همين نيت می ره! بماند که اين آقايون حال ندارن پای سفره صاف بشينن و واسه غذا خوردن هم يه وری ولو می شن، چه برسه به اين که تا پناهگاههای سبلان و دماوند برن! درضمن خانمی که تا پناهگاه بياد قاعدتا ورزشکاره و "اطراف رانش بزرگ نمی باشد" و باب طبع حضرات نيست! اما خب ديگه به قول خودشون "مسألهٌ!"...
پی نوشت: قلی و باباعلی روی الاغ سوارن، توی الاغ سواری ديگه لنگه ندارن
posted @
۶:۱۰ قبلازظهر
|