|
یکشنبه، دی ۱۷، ۱۳۸۵
آرپی و خمپاره کمپوت بخور تو سایه مرگ بر صد دام!
فیلم اعدامشو دیدین؟ همین که با موبایل ضبط شده و کلی آدمو انداخته به جون هم. دلم سوخت نذاشتن شهادتینشو تا آخر بگه.اما دلم برای حرفهایی که با خودش برد اون دنیا بیشتر می سوزه. برای همدستهایی که معرفی نکرد، جنایتهایی که هیچ وقت افشا نشدن، اعمالی که بابتشون محاکمه نشد... دلم می سوزه که نمرد تا مجازات بشه، دارش زدن تا دقیقن خفه اش کنن! وگرنه یه بار مردن واسه همچین آدمی کم مجازاتیه! حالا این روح پلید دیکتاتوری واسه یه عده می شه شهید و قهرمان تا دوباره و دوباره حلول کنه...
خجالت کشیدم وقتی چند ثانیه قبل از مرگ بهش بدوبیراه گفتن و با پوزخند بهشون گفت فکر می کنین کارتون خیلی شجاعانه است؟ اما مردمی که الآن قدرتشونو به جز به ضعیف تر از خودشون نشون نمی دن و همدیگه رو تیکه پاره می کنن- تو رده های پایین به خاطر مسائل ایدئولوژیک و تو رده های بالا به خاطر قدرت - دارن درسی رو پس می دن که از صدام و امثال صدام یاد گرفتن.
ما درسی رو که یاد گرفتیم چطور پس می دیم؟!
posted @
۳:۱۸ قبلازظهر
|